RECENZJA: Alameda 5 - Duch tornada

RECENZJA: Spoiwo - Salute Solitude

RECENZJA: Klimt - Genesa

RECENZJA: Eternal Tapestry - Wild Strawberries

RECENZJA: Godspeed You! Black Emperor - Asunder, Sweet and Other Distress

RECENZJA: Jakob - Sines

RECENZJA: Kristen – The Secret Map

Recenzja: Mogwai - Rave Tapes

Recenzja: Ampacity - "Encounter One" (Nasiono, 2013)

To chyba najlepsza rzecz, która przydarzyła się Nasiono Records od czasów poprzedniego Kiev Office.

Recenzja: Borowski/Miegoń - "Jellyfishes diary" (2013, Music is the Weapon)

Najfajniejsze rzeczy przychodzą, kiedy się ich najmniej spodziewamy. 

Recenzja: Servants of Silence - "two billion seconds" (2013, wyd. własne)

Post-rock, jak to post-rock – ciągnie się w nieskończone, dłuży, jest mało odkrywczy i od lat leci na tych samych patentach. Servants of Silence innowacyjnością nie sypią, ale brzmią w porządku.

Recenzja: LIGHTS AND AIR Post-rock PL compilation vol.1 (2013, Post-Rock PL)

Na co dzień organizują koncerty, tym razem Post-Rock PL postanowili zmontować kompilację z młodymi i zdolnymi, a na pewno perspektywicznymi polskimi składami, które grają post-rocka. 

Recenzja: Godspeed You! Black Emperor - "Allelujah! Don't Bend! Ascend!" (2012, Constellation)

Natura cichnie, dzień kończy się szybciej – być może jestem przewrażliwiony, jednak dla mnie aura za oknem ma duży wpływ na sposób percepcji dźwięków. Jesień to dobra pora roku na obcowanie z muzyką Godspeed You! Black Emperor - kanadyjskiej post-rockowej para-orkiestry.

Stream: ERAAS - "ERAAS"

Poznajcie duet ERAAS.

Recenzja: By Million Wires - "Letters to the Absent" (2012, własne)

By Million Wires debiutują w bardzo kiepskim stylu.

Recenzja: Immanu El - "In Passage" (2011, And The Sound Records)

Przed polskimi koncertami warto zapoznać się z trzecia płytą Immanu El.

Remember Remember – The Quickening (2011, Rock Action Records)

Wyraziste pejzaże, w których pierwszoplanową rolę odgrywają uczucia.  Kapitalnym singlem "Scottish Widows" Remember Remember rozbudzili apetyt na coś naprawdę dobrego. The Quickening takie jest.

 

Tides From Nebula - Earthshine (2011, Mystic)

Bo z płytą post-rockową jest jak z filmem przyrodnicznym...

Explosions In the Sky - Take Care, Take Care, Take Care (2011, Temporary Residence)

Ktoś powiedział, że sprawdzone, wyświechtane rozwiązania nie sprawdzają się. To dziwne, bo Explosions In the Sky po raz szósty udowadniają, że takie samo granie przez jedenaście lat w ogóle może się nie znudzić.

Teeth Of The Sea - Your Mercury

Mrocznie, tajemniczo, dziwnie i hałaśliwie. Oj, bardzo hałaśliwie. Psychodelicznie. Taka jest najnowsza płyta Teeth Of The Sea – Your Mercury. I, co bardzo fajne, bez zbędnych wokali. Proste post-rockowe dźwięki zahaczające lekko o ambient.

                                                                                           

Tak zresztą było na ich debiutanckim krążku z 2009 roku - Orphaned By The Ocean. Tak było także na tegorocznej EP-ce Hypnoticon. Tymi dziesięcioma kawałkami chłopacy z Londynu wprowadzają słuchaczy w hipnotyczny trans tak, że aż nie chce się z niego wychodzić. Traki przechodzą bardzo płynnie jeden w drugi, przez co płyta robi wrażenie bardzo spójnej. I taka faktycznie jest. I jest też melodyjna. Londyński kwartet użył wielu instrumentów, jak chociażby trąbki czy pianino, jednak na Your Mercury nie brakuje również innych dźwięków – jest dużo pisków, jeszcze więcej brudu. I mechanicznych cięć – coś na podobieństwo Fuck Buttons.

Kapitalnie brzmi Red Soil, gdzie zsamplowane głosy na początku powtarzają stale „These people/these two people”, a w tle słyszymy pełznące, ślamazarne dźwięki gitary i odgłosy powietrza + kojarzący się z klimatami kościelnymi chór. Ale to tylko na początku, bo gdy ustaje chóralny śpiew, od razu wbija mocna perkusja i mocne riffy gitarowe.

Z drugiego krążka Teeth Of The Sea bije przemoc. Byliście kiedyś na czarnej mszy? No ja też nie, ale niektóre kawałki nadawałyby się idealnie jako akompaniament do ceremonii rysowania pentagramu albo „zabawy” z kotem.

Jak dla mnie, Your Mercury to jedna z lepszych płyt 2010 roku.

5.5/6

 
Piotrek