RECENZJA: RGG - Aura

RECENZJA: Marek Malinowski Quartet - Alone

RECENZJA: Alkopoligamia Prezentuje: Albo Inaczej

RECENZJA: Jachna/Buhl - Atropina

RECENZJA: Jazzpospolita – Jazzpo!

RECENZJA: Michał Przerwa-Tetmajer - Doktor filozofii

RECENZJA: jZAMOJSKI - S Z E Ś Ć

Recenzja: Kat Edmonson - "Way Down Low" (2013, OKeh/Sony Classical)

Niegdyś uczestniczka Idola, teraz - nadzieja amerykańskiego jazzu. 

Recenzja: LXMP – "Back to the Future Shock" (2013, Lado ABC)

Kto powiedział, że powroty są ciężkie?

Warsaw Improvisers Orchestra w Sztuki&Sztuczki w w ramach Międzynarodowego Dnia Jazzu

W ramach Międzynarodowego Dnia Jazzu klub Sztuki&sztuczki zaprasza na nowatorski koncert w wykonaniu Ray'a Dickaty'ego i jego Warsaw Improvisers Orchestra.

Recenzja: Jazzpospolita - "RePolished Jazz" (2012, Ampersand)

Czasem udaje się stworzyć coś ciekawego, a czasem się to po prostu nie udaje.

Recenzja: Hidden Orchestra - "Archipelago" (2012, Tru Thoughts/Isound Labels)

Dziesięć utworów i równa godzina muzyki. Hidden Orchestra napracowali się przy drugim albumie. A jak to wszystko wypada razem?

Recenzja: Niechęć - "Śmierć w miękkim futerku" (2012, Wytwórnia Krajowa)

Jeden z lepszych debiutów jazzowych ostatnich lat.

Jaram się muzycznie: Movits! - Ut ur min skalle (2011)‎

Nie mam bladego pojęcia o czym śpiewają, ale i tak jaram się opór. 

WTF?! Świąteczne piosenki: przy czym ubierać choinkę?

W czasach, gdy kolejny mejnstrimowo-popowo-clebrytowy wokalista/zespół postanawia nagrać płytę ze świątecznymi piosenkami, nic nas nie może już zdziwić. Czy będzie to Ryszard Rynkowski, Ewa Bem, Michael Buble, Krzyś Antkowiak, czy Ewelina Flinta, wszystko jeden syf. Dodać możemy do tego niesamowite kompilacje NAJLEPSZYCH CHRISTMAS SONGÓW EVER, które świecą na półkach sklepów muzycznych (co oznacza powtarzanie wciąż tych samych piosenek, jak Happy Xmas (War is Over, White Christmas, Rockin' Around the Christmas Tree tudzież I'll Be Home for Christmas). Wszystko to będzie złe. No OK., powiecie, że kawałki takich wykonawców jak Bing Crosby, Frank Sinatra czy Nat ‘King’ Cole to już  tradycja, że bez nich „ŚWIĄT NIE BĘDZIE!”. Tutaj ekipa Fuck you, Hipsters! przyzna Wam racje, bo to miłe piosenki, a raczej nie piosenki – to miłe głosy, fajne aranżacje, jazzowo-swingowe. I do tej grupy warto dodać jeszcze jednego wykonawce, Cheta Bakera. Jego Silent Nights: A Christmas Jazz Album to zbiór 12 naprawdę  ładnych piosenek świątecznych oraz kolęd, zagranych, oczywiście jak to w przypadku Bakera, na trąbce, chociaż na płycie nie brakuje również takich instrumentów jak perkusja, saksofon czy pianino. Krążek nadaje się idealnie do ubierania bożonarodzeniowego drzewka, czy przygotowywania stołu wigilijnego.

Inną płytą wartą polecenia jest, wydana zresztą w tym roku, „Joy To the World” formacji Pink Martin. Jeśli nie wiecie o kim mowa, to już prostujemy – Pink Martin to pochodząca z Portland Multi-narodowa orkiestra. W jej twórczości usłyszeć można inspiracje wieloma gatunkami muzycznymi. I tak jest również na ich najnowszym krążku. To świąteczna muzyka z całego świata. Jest ukraińska kolęda, są chińskie i japońskie piosenki, znajdziemy tu także hebrajskie nagrania i dla kontrastu – niemiecka, oryginalna wersja, ”Cichej Nocy”. Tę płytę usłyszeliśmy w radiowej Trójce i od razu nam się  spodobała. W sklepie zobaczyliśmy okładkę i … miłość od pierwszego wejrzenia! Polecamy „Joy To the World”, gdyż jest to jedna z niewielu naprawdę dobrych świątecznych płyt.

A skoro nadal mowa o tych dobrych nagraniach, to nie może zabraknąć wielbionego przez FYH! Sufjana Stevensa. O tym, że jest on mega płodnym twórcą, już wspominaliśmy. Nic jednak nie pisaliśmy o tym, że wydał on aż osiem (!!!!!!!!) świątecznych płyt. Nagrywać, dla swoich znajomych, zaczął w 2001 roku, a pięciopłytową składankę zamknął krążkiem z 2006r. (wszystkie w formie EP-ek).Obecnie płyty te możecie kupić praktycznie wszędzie. Sufjan śpiewa tu oryginalne kolędy (czyli nie tylko te amerykańskie około świąteczne nagrania o zabarwieniu lekko bożonarodzeniowo-zimowym), a także włącza swoje nagrania. Nie brakuje także, chyba najlepszej świątecznej piosenki, jaką dano nam było usłyszeć, ‘That Was the Worst Christmas Ever”. Stevens, ponad te wymienione, wydał jeszcze trzy inne płyty, które jednak nie doczekały się dostępności w sprzedaży. Szukać ich możecie natomiast w Internecie (a kto wie, może Mikołaj coś na ten blog podrzuci), bowiem Sufjan, po włączeniu do sklepów pierwszych pięciu płyt, te ostatnie dał znajomym. Oni je powrzucali do Internetu i … warto poszukać!

Tyle o takich dobrych płytach – stricte dobrych. No bo ile można słuchać tych samych piosenek, które atakują nas zawsze w centrach handlowych, w radiach, w sklepach muzycznych i serialach? Przerzućmy się na coś naprawdę fajnego!

Piotr Strzemieczny

Jazzpospolita "Almost Splendid"

Słuchacie czasem Jazzu? Bo nasza ekipa, tak. Ja, w szczególności staroci. Popularnych klasyków, Davies, Coltrane itd. Co nie zmienia faktu że, czasem trzeba sięgnąć po jakieś ciekawe nowości. A zwłaszcza, polskie. Takim przykładem jest debiutancka płyta warszawskiego kwartetu Jazzpospolita. Określając styl, w jakim te chłopaki tworzą swoją muzykę nie należy się zawęzić jedynie do określenia, muzyka jazzowa. Zespół na płycie Almost Splendid, zabiera nas w podróż "dookoła jazzu", zahaczając miejscami o ambientową elektronikę czy progresywny rock. Fanów instrumentów dętych muszę rozczarować, ponieważ nie znajdziemy tu dźwięków ani trąbki, ani saksofonu. Nagrania, opierają się głównie na silnym i bardzo fajnym rytmie perkusji, któremu towarzyszy łagodna melodia grana na klawiszach oraz gitarze elektrycznej. Jeśli chodzi o poszczególne kawałki to moim faworytem jest Tribute to aerobit, szybka perkusja (dnb!), syntezatory i na pierwszym planie gitara basowa. Kolejnym przemiłym utworem w tym samym klimacie, jest kompozycja Polished jazz, gdzie świetnej perkusji towarzyszy miękka i łagodna, jazzowa gitara elektryczna. Mocno klasycznymi pozycjami są Sea, panther, shallow oraz króciutkie Splendid. Natomiast, od reszty odróżnia się Insects, bardzo leniwe nagranie wzbogacone o sample przeróżnych dziwnych dźwięków.
Płyta Almost Splendid, powinna być zatytułowana po prostu Splendid, ponieważ jest ona świetną produkcją. Pełną świeżości i wyobraźni. Ale miłośnika klasyki, nie zabawi na długo. Który, po kilku odsłuchaniach odstawi ją na półkę.

Tu możecie ich posłuchać: http://www.myspace.com/jazzpospolita

(4,5/6)

wojtek!