RECENZJA: xtraterrestrial - Air Drops

RECENZJA: Lianne La Havas – Blood

RECENZJA: Movement - Movement EP

Recenzja: Rita Pax - "Rita Pax" (2013, EMI Music)

Paulina Przybysz w nowym wcieleniu wypada bardzo obiecująco.

Recenzja: Justin Timberlake - "The 20/20 Experience" (2013, RCA)

Czy po siedmiu latach Justin Timberlake nadal jest jednym z najbardziej utalentowanych piosenkarzy? 

Nowość: Frank Ocean - "Blue Whale"

Premierowy utwór muzyka z Nowego Orleanu.

Recenzja: Frank Ocean – "channel ORANGE" (2012, Def Jam)

Od samego początku najjaśniejszą postacią Odd Future był Tyler, The Creator. Mimo bezczelności i licznych skandali, przepustką do sławy stał się singiel "Yonkers". Ale ostatnio wszystko się pozmieniało. Frank Ocean, młody wokalista i producent, wyszedł z cienia samego Tylera. Jemu również pomógł singiel –"Novocane".

Recenzja: Michael Kiwanuka – Home Again (2012, Polydor)

Moda robienia nowego na starą modłę nadal aktualna. Debiut Michaela Kiwanuki prezentuje naprawdę wysoki poziom.

Amy Winehouse – "Lioness: hidden treasures” (2011, Island/ Lioness)

Amy nigdy nie była dobrym przykładem dla innych. Piła na umór, ćpała na potęgę, a jednym z jej hobby było tatuowanie się. Ciężko powiedzieć, że można się na niej wzorować lub też naśladować, gdyż w życiu prywatnym nie radziła sobie zupełnie. Ale za to jak wydobywała z siebie głos i z jaką lekkością jej to przychodziło, można było jej wybaczyć wszelkie „dziwne” zachowania, które były świetną pożywką dla tabloidów i portali plotkarskich. Wielka szkoda, że taki głos tak wcześnie ucichł.

The Weeknd – "Echoes of Silence" (2011, własne)

Proszę wstać, The Weeknd nadchodzi.

James Blake - Enough Thunder EP (2011, Universal Republic)

Enough Thunder EP, czyli najlepsza pozycja do cięcia i innych form samobójstwa.

Blood Orange – Coastal Grooves (2011, Domino/Isound)

Za oknem jesień, nos czerwieni się od wycierania chusteczką, w kuchni czajnik gotuje wodę na herbatę z cytryną. Włączamy Blood Orange... i..? ..do naszego pokoju wracają wakacyjne promienie słońca!  

Othello Woolf – Othello Woolf (2011, własne)

Czy brakuje wam kiczowatych lat 80? Tapirowanej grzywy i różowych legginsów? Ok, może to ostatnie akurat dla niektórych wyda się fajne, ale to, co chcę wam tutaj opisać nie będzie aż tak fajne jak różowe lycrowe legginsy…  

Jamie Woon - Mirrorwriting (2011, Polydor / Candent Songs)

Niestety nie miałam przyjemności być na jego koncercie w warszawskim klubie 1500m2, ale za to mam płytę, której szybko się nie pozbędę z mojego ipoda!

Adele - 21 (2011, XL)

Minęło trochę czasu od premiery tego krążka, naczytaliście się już pewnie wtedy wielu recenzji. Teraz przyszła nasza kolej! Był czas na zachwyty i pochwały, które często są chwilowe i spowodowane ogólnym entuzjazmem, jaki często wzbudza nowo wydana płyta. Jednak w przypadku 21 zachwyt nie przeminął, a pochwały okazują się jak najbardziej uzasadnione.